Blog

15. okt, 2015
15. sep, 2015

Hoe ziet Onze perfecte glutenvrije menukaart eruit... Elke week maken wij op zondag een weekrooster. Dit is makkelijk en het scheelt je een hoop in de boodschappenkosten als je een week planning hebt.

Als ik die week planning aanhoud dan is onze menukaart mega simpel zoals deze week:

Zondag: andijvie stampot  met kip(pesto en pijnboompitten) en voor Emily vissticks..want die lust geen kip. Toetje een chocomouse.

Maandag: Spercibonen schotel met cremefresh, tomatenpure en geraspte kaas. Aardappelen en Taartaar. Toetje fruit

Dinsdag: Macroni saus bolognese en geraspte kaas, Toetje een waterijsje

Woensdag: Soep (zelfgemaakte groente soep, mergpijpje gesneden groente, balletjes en boullion blokje.)  Met lekkere broodjes Mini baquet schar.

Donderdag: Spercibonen en vissticks. Toetje fruit

Vrijdag: Pannenkoeken met kaas en ham

Zaterdag : peen en dopperten, biefstuk of braadworst en aardappelen.

 

Als ik een menu zou moeten maken voor een restaurant zou deze kort en krachtig zijn en duidelijk overzicht wel of niet glutenvrij.. Hou vaak ik wel niet in een restaurant zit, en er 20 gerechten op staan... terwijl er maar 3 zijn waar dan geen gluten in zitten. Voor mij geen probleem maar voor Emily wel... Nu kan ze nog niet goed lezen dus moet ik vertellen waar ze uit kan kiezen.

Als Emily een kaart zou maken dan is het wel heel kort. Patat met frikandel, Pannekoeken  of pasta.

Terwijl ik wel weet dat als ze meer keus zou hebben in een restaurant ze ongetwijfeld wel is wat anders wil proberen... Dus restaurants...kom op!!! maak een mooie menukaart en ook leuk voor kinderen!

 

 

Aan deze #wijbloggenglutenvrij# werkte mee:

 

 creatiefglutenvrij.wordpress.com/
 glutenfreeamsterdam.com
  storiesofacoeliac.com...
 http://www.deglutenvrijeman.nl/
 laurienis.com
 
mainlymarlot.nl/
 ikbenglutenvrij.nl
 homeofcomfort.nl
www.pinkpequena.nl
 https://mijnserendipity.wordpress.com/
glutenvrijemama.nl
http://www.glutenvrijers.be

24. aug, 2015

Het is mei 2012,

Uw dochter heeft positief getest op Coeliakie. Het werd stil. Mijn man en ik kijken elkaar aan. 4 weken ervoor hadden we bloed laten testen, opnieuw. Wat voor ons weer een hel was omdat Emily het vreselijk vindt en we haar met 4 man vast moeten houden. We waren al wel wat voor bereid, maar dit hadden we toch niet verwacht. We zijn blij want hier is toch mee te leven, hier wordt Emily oud mee. Bedoel tal van ouders in Nederland hebben hetzelfde gesprek gehad als ons. Met dat stilte moment, maar die ouders hebben een andere uitkomst. Wellicht wel met een ander toekomstbeeld.

De stilte wordt onderbroken door Emily, ze wil aandacht. Bovendien vraagt de arts wat wij hiervan vinden. Ik probeer mijn tranen te bedwingen en antwoord: “dit lukt ons wel”. Volgende stap is een bezoekje aan een diëtist want haar eetpatroon zal drastisch anders moeten worden. Ze mag geen brood en geen taart.

Over een paar dagen wordt ze 2 jaar. Gelukkig een leeftijd dat ze straks niet beter weet, maar ook de leeftijd dat het besef dat ze iets niet mag er nog niet is. Na 3 maanden moeten we terug om te bespreken hoe het gaat. Ze zal opnieuw getest worden en de uitslag zal negatief moeten zijn want dan moeten de darmvlokken door glutenvrij eten hersteld zijn.

Het is een paar dagen later. We lopen in het winkelcentrum even zonder dochter, die is lekker bij oma en opa.
Wij gaan glutenvrij eten inslaan en aangezien we nu alle verpakkingen moeten checken, doen dit we dit keer samen boodschappen. We moeten niet alleen een voorraadkast vervangen maar ook eigen baklepels, eigen snijplank, eigen opbergdozen. De hele keukenkast verdeling zal worden omgegooid. Bij een bekende keten van de heerlijke worsten sta ik bij de kassa en laat een traan, nu begint het echt. Vanaf vandaag gaan we glutenvrij.

Waar ik nog niet bij stil sta is dat iets heel simpel zoals:

  • Eendjes brood geven wat ze ontzettend leuk vindt, niet meer mag. Want brood mag ze niet en stel ze stopt het in haar mond.
  • Lekker spelen met klei, maar ook dat moet speciale zijn.
  • Naar een kinderfeestje. Geen taart en geen lekkere traktaties. Ze heeft nu haar eigen trommeltje met lekkernijen op het kinderdagverblijf en thuis.
  • Uit eten. Ja, moet er wel een glutenvrije bakplaat zijn of frituren ze de kroketten wel apart?

En zo zijn er nog tal van dingen die we nog moeten gaan ontdekken. Want even glutenvrij zoals we dachten, zo simpel is dat nog niet!

Er zullen nog vele tranen vloeien, elke dag komt dat besef steeds meer. Wat ze wel en niet mag.

Bij de kinderarts gaan we bespreken hoe het met Emily gaat. Sinds we weten dat ze coeliakie heeft gaat ze met sprongen vooruit! Ze groeit als kool, echt super. Al haar jurken en broeken worden veel te kort en ze is in korte tijd bijna halve kilo aangekomen. Het dieet gaat haar goed af en alle lichamelijke klachten zijn inmiddels verleden tijd. Het enige waar ik nu tegen op zie, is weer het bloedprikken. Dit moet gebeuren, maar de keren dat we dat nu hebben moeten doen, zijn er 3 man nodig geweest om haar in bedwang te houden. Ze vind het zo niet leuk.


Inmiddels is het januari 2015, en we hebben een heel ander meisje.. toch als ik terug kijk.. Emily werd al met 6mnd ziek. Het heeft tot haar 2e verjaardag geduurd tot we er achter kwamen wat ze mankeerde... Na ziekenhuisopname, oorontstekingen, afvallen , ijzertekorten, nachtelijke aanvallen van pijn , niet naar de wc kunnen, vele bezoeken huisarts je voelt je niet serieus genomen.. je denkt op een gegeven moment dat ze je niet serieus nemen. Mijn moedergevoel vertelde dat het niet klopte en ik huilde om een doorverwijzing die we gelukkig kregen.

Hier kun je ons volgen, de ervaringen, ziekenhuisbezoeken, tips, recepten etc.

Vanaf Emily haar geboorte heb ik een dagboek bij gehouden. Eigenlijk meer om niks te vergeten en voor later. Nu kun je eigenlijk goed lezen wanneer de klachten begonnen en hoeveel verdriet en pijn ze heeft gehad. Ik zal een aantal van deze ervaringen delen. In de loop van de tijd zul je ze hier aan treffen.

 

 

 

 

24. aug, 2015

Af en toe heb ik het idee dat ik een puzzel ben...elk puzzelstukje beslaat een deel van mij. Een mama stukje, een werknemer stukje, een vrouw voor mijn man stukje, een eigen stukje en een hele boel stukjes nog voor andere doeleinden zoals vriendschappen hobby’s etc. En heel soms, dan is het wel is moeilijk om de puzzel goed neer te leggen. Want elk stukje heeft even veel aandacht nodig. Momenteel heb ik stukjes puzzel teveel. mijn puzzel klopt niet meer. 

En dit betekent dat ik de puzzel goed moet uitzoeken en er dus stukjes uit moet halen die ik niet meer gebruik. Maar o wat is het moeilijk om de stukjes waar het om gaat weg te gooien want alle stukjes zijn nodig! Wat voor mij eigenlijk het belangrijkste is is het mama-stukje. Mijn dochter wordt groot! Ruim 5 inmiddels en in groep 2. Het "leren"gaat beginnen....Haar sterke wil en haar coeliakie....Inmiddels gaat het een stuk beter het glutenvrij. Dat was toen ze 2 was wel anders. En ja nog steeds zijn er pieken en dalen maar ach dat hoort erbij! Dat is moeder zijn.

Het puzzelstukje er zijn voor mijn man is ook erg belangrijk. De afgelopen maanden hebben we aardig wat meegemaakt en ik kan wel zeggen dat onze relatie er wel sterker door is geworden. Tuurlijk we maken wel is ruzie maar ja...dan heb je ook weer wat goed te maken ;-) .   tja nu komt mijn verwerking pas. Als je het ergens super naar je zin hebt besef je pas hoe erg het daarvoor was.

Werk puzzelstukje. Ook erg belangrijk. Gelukkig heb ik mijn plekje gevonden. Ik voel me er thuis! Ga met brede glimlach erheen en kom met brede glimlach thuis.Dat was voorheen wel anders... Helaas het is zo gelopen. Nu pas begint daarvan de verwerking. Mijn zelfvertrouwen groeit...en  een collega zei: je bent een dimlampje die langzaam steeds harder gaat gloeien! (thanks ik onthoud de uitspraak want ik vind 'm super! )  Ik ga hier zeker groeien! en gloeien ;-)  Dat ik er de afgelopen weken bijna 5 a 6 dagen te vinden was vind ik dus ook niet erg!

De vrienden stukjes. Vriendschappen  komen vriendschappen en gaan. Gelukkig heb ik een aantal vrienden om mee heen verzameld in de afgelopen jaren. Elke vriendin is weer anders, en met elke vriendin bespreek ik andere dingen en doe ik andere dingen. Zo heb ik een serieuze praat vriendin, een over onze kinderen praten vriendin, een alleen maar lol maken vriendin, een lekker dichtbij vriendin en een van alles en nog wat vriendin. Ze moeten me accepteren zoals ik ben. Ik ben niet iemand die elke dag belt of whats upt..en ook niet iemand die elke week afspreekt. Daar moet je tegen kunnen... En ik ben dus ook niet iemand die gelijk belt als ik problemen heb...dat moet eruit getrokken worden! Maar...ik sta altijd voor iedereen klaar. Zelfs midden in de nacht.

En mijn eigen stukje.  Probeer lekker veel te lezen wat nooit lukt. Ik wil ook is een keertje uitslapen.....tja ....dat heb ik al niet meer gedaan sinds de geboorte van Emily. Mijn eigen stukje is het kleinste stukje van allemaal...zeg maar gerust verwaarloost. En dus ga ik die puzzel is flink omgooien! Want als ik me goed voel dan profiteert elk ander puzzelstukje daarvan. 1.  Ik ga de rotte puzzelstukjes, de vervelende ervaringen uit het verleden eruit gooien! niet meer achterom kijken maar vooruit. Er over na blijven denken heeft geen zin. Ik weet hoe het zit.  2. Ik wil afvallen en me mooi gaan voelen.  Niet meer zo onzeker, want stress dat kost mij wel een paar kilo...

Dit komt wel goed! die puzzel gaan we weer afmaken... Een puzzel die in 2010 al is geschud en nu weer geschud gaat worden.

(aangepaste versie, origineel is uit 2010 en staat ook op kindje op komst onder Colomns daar schreef ik toen columns voor)

23. aug, 2015

Deze zomer vakantie zijn wij gaan kamperen. DIt doen we al jaren alleen dit jaar net even iets anders! Allereerst een grotere tent! en een oventje mee om de heerlijke glutenvrije kaiserbroodjes in af te bakken. Het rooster daar doen we aluminium folie omheen. Eerst het glutenvrij en dan het niet glutenvrij. En na het bakken helemaal schoonmaken. Ook hebben we een electrische koelbox, Emily haar eigen boterkuipje en eigen smeerkaas. De hagelslag konden we helaas weggooien. Deze was gesmolten! maar nieuwe was zo gekocht..

Heerlijk dat zoeken in de duitse supermarkten. Nieuwe/onbekende producten scoren. Voor ons is dat de heerlijke citroen cake die per stukje verpakt is( REWE Frei von)  Waffelrollchen (Hammermuhle) en Soft waffeln(REWE frei von)  de wafels bevielen zo erg dat we 15 pakken mee naar huis namen. (in nederland 1,- duurder per pakje)

Emily is gek van kamperen en kastelen...Jammer is dat ze dag voor de vakantie uit mijn man zijn glas dronk (die net gegeten had) en ze  dus kruimels binnen kreeg. Gevolg niet naar wc kunnen op dag van vertrek , en dus niet drinken en niet eten en dat met 27 graden. In duitsland bij aankomst merkte we wel dat het niet lang meer kon duren en toen barste de bom ( ehhh drol)   Het koste ons wat onderbroeken want ze is dan gewoon te laat... Geeft niks die kopen we wel weer nieuw!

Op de 4e dag weer een ongelukje... van een verkeerd bord gegeten. En ik zag het te laat. En op dat bordje had brood gelegen.

Toch hebben we deze vakantie heerlijk kunnen zwemen en 2 kastelen kunnen bezoeken!

Naast de ontregelde stoelgang veranderd ook haar gedrag. Het kleine duivelinnetje komt dan weer boven. De woede aanvallen, het boos zijn en snel gepikeert en het piepen. Voor ons moeilijk , voor haar moeilijk maar  vooral voor andere.  Het blijft lastig uitleggen aan andere dat een kruimel al veel is. En dat je zelf soms geen patat neemt omdat er geen glutenvrije patat is om de teleurstelling te voorkomen.  Ze word al zo vaak teleurgesteld dat je het toch gezellig wil houden en dus zelf anders eet.

Omdat haar gedrag veranderd word je weer onzeker. Gelukkig hebben wij iemand die we kunnen mailen en bij ons langs komt en ons weer even uitleg geeft en ons zelfvertrouwen geeft. Want daarvoor hoor je de mensen denken... wat heeft dat kind.

Deze buien duren gemiddeld 4 weken. Daarna hersteld ze en zie je haar vrolijker worden en weer haarzelf worden.

Al met al toch nog een fijne zomervakantie gehad. Morgen begint school weer. Ik heb haar eigen glutenvrij trommel al klaar staan. Want van de 30 kinderen zijn er misschien 2 die iets glutenvrij regelen. Ik hoop dat de ongelukjes ons voorlopig bespaart blijven! want in groep 2 moet ze natuurlijk wel heel goed haar best gaan doen en goed leren! want dat kan ze wel ....  maar dan moeten er niet te vaak ongelukjes of kruisbesmettingen plaats vinden.

Dit jaar ga ik aan de slag in de oudercommisie en ben sowieso vaak op school te vinden!

Dus op naar een super tof glutenvrij school jaar!!!!